Wisła jest jednym z największym powierzchniowo miastem polskich Karpat - zajmuje ponad 110 kilometrów kwadratowych, z czego ponad 3/4 terenu stanowią beskidzkie lasy. Położona jest w rozgałęzionej dolinie rzeki Wisły, którą tworzą trzy górskie potoki: Czarna i Biała Wisełka oraz Malinka. Najwyższym punktem miasta jest  Barania Góra (1220 m n.p.m.). Samo centrum rozłożyło się w najbardziej rozległej części doliny rzecznej, w trójkącie wyznaczonym przez góry: Bukowa (713 m n.p.m.), Kamienny (790 m n.p.m.) i Wierch Skalnity (762 m n.p.m.). Pozostałe dzielnice położone są przeważnie w bocznych dolinach, a rozwinęły się z odrębnych niegdyś osiedli, których nazwy noszą do dzisiaj, np. Jawornik, Głębce, Kopydło czy Obłaziec. Miasto liczy niespełna dwanaście tysięcy mieszkańców i charakteryzuje się ich wielowyznaniowością (na terenie miasta znajduje się bardzo wiele świątyń różnych wyznań). Turyści wypoczywający w Wiśle zarówno w lecie jak i w zimie, mają do dyspozycji kilkadziesiąt kilometrów szlaków pieszych oraz kilkanaście wyciągów narciarskich, liczne trasy rowerowe oraz tereny przeznaczone dla miłośników wędkowania. Niedaleko stąd do innych wytwornych miejscowości wypoczynkowych takich jak: uzdrowisko Ustroń, Szczyrk, Istebna czy Koniaków.
 

1615 - pierwsza pisemna wzmianka w księgach Komory 
            Cieszyńskiej.

1915 - Wisła została uznana letniskiem przez Rząd Krajowy
            w Opawie.

Przełom XIX i XX w. rozwój szkolnictwa, powstają szkoły w dolinach. Pierwsze zainteresowania Wisłą jako obszarem źródliskowym rzeki Wisły (Pol, Zejszner) oraz jako miejscem wypoczynkowo - letniskowym (Bogumił i Bogdan Hoffowie, Julian Ochorowicz, Maria Wysłouchowa, bp. Juliusz Bursche, Henryk Dynowski, Helena Wiśniewska), budowa licznych willi w tym również przeznaczonych na pensjonaty.

Lata II Rzeczpospolitej - szybki rozwój Wisły jako modnego kurortu. Doprowadzono drogi, linię kolejową aż do Głębiec, przeprowadzono regulację rzeki, rozbudowano Centrum (basen kąpielowy z kortami tenisowymi, park, Dom Zdrojowy z restauracja, sala widowiskowa, biblioteka i salami klubowymi), Dom Zborowy, budynek Poczty, Zameczek Prezydenta na Zadnim Groniu, sanatorium na Kubalonce itd. Działa kilkadziesiąt pensjonatów zrzeszonych w Związku Pensjonatów. Powstaje Bank Spółdzielczy, Koło Pszczelarzy, zespół regionalny.

Po II wojnie światowej - rozbudowa Wisły jako wczasowiska. Powstają licznie zakładowe domy wczasowe i Fundusz Wczasów Pracowniczych, m.in. zabudowa Jarzębatej, Partecznika, Bukowej.
Elektryfikacja i gazyfikacja miasta, elektryfikacja kolei, droga szybkiego ruchu z Katowic, duży ośrodek zdrowia z izbą porodową, lecznica weterynaryjna.

1962 - otrzymała prawa miejskie.
 

• Karczma z 1794 r. obecnie - Centrum Muzeum,
  ul. Stellera

• Enklawa starego budownictwa drewnianego
  (obok Muzeum )- stoją tam: drewniana stara szkoła
  z 1891 r. obecnie siedziba organizacji społecznych
  z terenu Wisły oraz przeniesiona tu z Jonidła
  chałupa góralska z początku XX w.

• Kościół ewangelicki wybudowany w 1838 r.
  przykład architektury klasycystycznej.

• Stara szkoła (vis a vis kościoła ewangelickiego) wzniesiona w 1824 r. na niej tablica poświęcona kompozytorowi Janowi Sztwiertni.

• Hotel Piast, pierwszy hotel w Wiśle
  wybudowany około 1885 r.

• 100 Letni zameczek myśliwski Habsburgów z 1897r. obecnie po przeniesieniu z pod Baraniej Góry
  od 1987 r. siedziba wiślańskiego Koła PTTK 

• kościół katolicki z 1855 r., przebudowany
  i rozbudowany w 1970 r. (ul. Lipowa).

• Drewniane wille z początku XX w.
  (np. Zacisze i Dąbrówka przy al. Burschego).

• Koliba przy ul. Gimnazjalnej.

• Zameczek Prezydenta na Zadnim Groniu wybudowany w 1930 r. według projektu arch. Szyszko - Bohusza.